Justyna Szarowska

O mnie

Justyna Szarowska

Moja twórczość wyrasta z miejsca styku — pomiędzy naturą a przemysłem, które codziennie obserwuję, żyjąc na pograniczu. Ten dualizm przenika moje myślenie o formie. 

Forma w mojej twórczości nie jest dana raz na zawsze. Nie jest zamknięta ani jednoznaczna. Jest (nie)oczywista — ujawnia się stopniowo, czasem na granicy rozpoznania, czasem jako echo czegoś pierwotnego. W tym sensie można mówić o formie apriorycznej: obecnej wcześniej niż konkretne przedstawienie, zapisanej gdzieś pomiędzy pamięcią ciała a doświadczeniem materii. To forma, którą się raczej odczuwa niż nazywa.

Moje cykle są próbą dotknięcia tej pierwotności. Wykorzystanie akwatinty, suchej igły i kolagrafii pozwala mi budować obrazy poprzez nakładanie, ścieranie, powtarzanie. Matryce są odbijane wielokrotnie, a proces ich powstawania rozciąga się w czasie — aż do momentu, w którym forma zaczyna żyć własnym rytmem.

W tej pracy istotne jest zaufanie. Proces nie jest w pełni kontrolowany — wymaga oddania części decyzji materii, przypadkowi, czasowi. Każde odbicie jest śladem — nie tylko gestu, ale też tego, co wydarzyło się pomiędzy kolejnymi etapami pracy. Dlatego moje realizacje można czytać jako zapis obecności: ciała, ruchu, napięcia, trwania.

Charakterystyczna dla mnie linearność — gęsta, niemal tkankowa — buduje powierzchnie, które pulsują między porządkiem a rozpadem. Linie nie tylko opisują formę, ale ją konstruują i destabilizują jednocześnie. W „Formach (nie)oczywistych” obiekty balansują pomiędzy tym, co biologiczne, a tym, co abstrakcyjne — mogą przypominać fragmenty organizmów, narzędzia, struktury, ale ostatecznie wymykają się jednoznacznej identyfikacji.

W mojej praktyce ważną rolę odgrywa również relacja między materiałami. Mokry papier — szlachetny i czuły — w niezwykły sposób wydobywa z matrycy intensywność barwy i precyzję śladu. Tkanina natomiast rozprasza obraz, wprowadza miękkość i ruch. Ich zestawienie pozwala mi przesuwać obraz poza płaszczyznę — w stronę struktur, które przenikają się i budują delikatne, falujące głębie.

Moja twórczość jest więc nie tyle przedstawieniem świata, co jego rejestrowaniem poprzez ślady. To praktyka uważności wobec materii i procesu — próba uchwycenia momentu, w którym forma dopiero się wyłania lub właśnie zanika.


BIO

Urodziłam się w Cieszynie w 1979 roku.

Studiowałam na Wydziale Grafiki krakowskiej ASP, gdzie

w 2005 roku obroniłam z wyróżnieniem dyplom w Pracowni Druku Wklęsłego pod kierunkiem profesora Henryka Ożoga.
W 2002 roku otrzymałam stypendium i kształciłam się na wydziale sztuk pięknych Universidade de Porto w Portugalii, a w latach 2004/2005 byłam stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Jestem autorką licznych murali na Śląsku i w Małopolsce.
Od 2010 roku prowadzę autorskie studio graficzne Uma Studio, w latach 2021-2024 byłam dyrektorką artystyczną YASS!Festivalu. Wiosną 2022 roku powróciłam do grafiki warsztatowej i obecnie skupiam się głównie na tym obszarze sztuki.
Moje prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w kraju i zagranicą.
Mieszkam i tworzę w Cieszynie.

Nota autorska